Dónde dice que debemos celebrar Shabbat? Como celebramos Shabbat? / Where does it say we should celebrate Shabbat? How do we celebrate Shabbat?

SALMO 92

Cántico. Para el día Sábado (Shabat, descanso).

(2) Es cosa buena alabar al Eterno y cantar alabanzas a Tu Nombre, oh Altísimo,

(3) declarando Tu benevolencia por la mañana, y tu fidelidad por las noches,

(4) con un instrumento de diez cuerdas, y con un arpa y con el dulce son de la lira.

(5) Porque Tú, Oh Eterno, me has alegrado con Tu labor, exaltaré las obras de Tus manos.

(6) ¡Cuán grande son Tus obras, oh Eterno! Y Tus pensamientos son muy profundos como la hierba.

(7) El que es bruto no sabe, y el tonto no comprende esto.

(8) Cuando los inicuos florecen como la hierba, y cuando los obradores de maldad proliferan, es cuando más pueden ser destruidos.

(9) Pero Tú, oh Eterno, está en lo alto para siempre.

(10) Porque he aquí que Tus enemigos, oh Eterno, tus enemigos perecerán. Todos los obradores de iniquidad serán esparcidos.

(11) Pero a mi honra Tú la has exaltado como el cuerno del uro. Soy ungido con rico óleo.

(12) Mis ojos han reparado en los que me acechan. Mis oídos han escuchado el deseo de los inicuos que se levantan contra mí.

(13) El justo florecerá como palmera. Crecerá como un centro en el Líbano.

(14) Plantados (los justos) en la Casa del Eterno, florecerán en los atrios de nuestro Dios.

(15) Producirán todavía fruto en edad avanzada. Serán vigorosos y de abundantes frutos,

(16) para declarar que el Eterno es recto. Es mi roca en la que no hay injusticia.

Tehilim – Psalma – Chapter 92

1A song with musical accompaniment for the Sabbath day. אמִזְמ֥וֹר שִׁ֜֗יר לְי֣וֹם הַשַּׁבָּֽת:
2It is good to give thanks to the Lord, and to sing to Your name, O Most High. בט֗וֹב לְהֹד֥וֹת לַֽיהֹוָ֑ה וּלְזַמֵּ֖ר לְשִׁמְךָ֣ עֶלְיֽוֹן:
3To declare in the morning Your kindness and Your faith at night. גלְהַגִּ֣יד בַּבֹּ֣קֶר חַסְדֶּ֑ךָ וֶֽ֜אֱמוּנָֽתְךָ֗ בַּלֵּילֽוֹת:
4Upon a ten-stringed harp and upon a psaltery, with speech upon a harp. דעֲלֵֽי־עָ֖שׂוֹר וַֽעֲלֵי־נָ֑בֶל עֲלֵ֖י הִגָּי֣וֹן בְּכִנּֽוֹר:
5For You have made me happy O Lord, with Your work; with the work of Your hands I shall exult. הכִּ֚י שִׂמַּחְתַּ֣נִי יְהֹוָ֣ה בְּפָֽעֳלֶ֑ךָ בְּמַֽעֲשֵׂ֖י יָדֶ֣יךָ אֲרַנֵּֽן:
6How great are Your works, O Lord! Your thoughts are very deep. ומַה־גָּֽדְל֣וּ מַֽעֲשֶׂ֣יךָ יְהֹוָ֑ה מְ֜אֹ֗ד עָֽמְק֥וּ מַחְשְׁבֹתֶֽיךָ:
7A boorish man does not know; neither does a fool understand this. זאִ֣ישׁ בַּ֖עַר לֹ֥א יֵדָ֑ע וּ֜כְסִ֗יל לֹֽא־יָבִ֥ין אֶת־זֹֽאת:
8When the wicked flourish like grass, and all workers of violence blossom, only to be destroyed to eternity. חבִּפְרֹ֚חַ רְשָׁעִ֨ים | כְּֽמ֥וֹ עֵ֗שֶׂב וַ֖יָּצִיצוּ כָּל־פֹּ֣עֲלֵי אָ֑וֶן לְהִשָּֽׁמְדָ֥ם עֲדֵי־עַֽד:
9But You remain on high forever, O Lord. טוְאַתָּ֥ה מָ֜ר֗וֹם לְעֹ֘לָ֥ם יְהֹוָֽה:
10For behold Your enemies, O Lord, for behold Your enemies will perish; all workers of violence will scatter. יכִּ֚י הִנֵּ֪ה אֹֽיְבֶ֡יךָ | יְֽהוָ֗ה כִּֽי־הִנֵּ֣ה אֹֽיְבֶ֣יךָ יֹאבֵ֑דוּ יִ֜תְפָּֽרְד֗וּ כָּל־פֹּ֥עֲלֵי אָֽוֶן:
11But You have raised my horn like that of a wild ox; to soak me with fresh oil. יאוַתָּ֣רֶם כִּרְאֵ֣ים קַרְנִ֑י בַּ֜לֹּתִ֗י בְּשֶׁ֣מֶן רַֽעֲנָֽן:
12My eye has gazed upon those who stare at me [with envy]; when evildoers rise up against me, my ears hear [them]. יבוַתַּבֵּ֥ט עֵינִ֗י בְּשׁ֫וּרָ֥י בַּקָּמִ֣ים עָלַ֣י מְרֵעִ֑ים תִּשְׁמַ֥עְנָה אָזְנָֽי:
13The righteous one flourishes like the palm; as a cedar in Lebanon he grows. יגצַדִּיק כַּתָּמָ֣ר יִפְרָ֑ח כְּאֶ֖רֶז בַּלְּבָנ֣וֹן יִשְׂגֶּֽה:
14Planted in the house of the Lord, in the courts of our God they will flourish. ידשְׁתוּלִים בְּבֵ֣ית יְהֹוָ֑ה בְּחַצְר֖וֹת אֱלֹהֵ֣ינוּ יַפְרִֽיחוּ:
15They will yet grow in old age; fat and fresh will they be. טוע֖וֹד יְנוּב֣וּן בְּשֵׂיבָ֑ה דְּשֵׁנִ֖ים וְרַֽעֲנַנִּ֣ים יִֽהְיֽוּ:
16To declare that the Lord is upright, my rock in Whom there is no injustice. טזלְהַגִּיד כִּֽי־יָשָׁ֣ר יְהֹוָ֑ה צ֜וּרִ֗י וְֽלֹא־עַוְלָ֥תָה(כתיב עַלָ֥תָה) בּֽוֹ:
SALMO 93

(1) El Eterno reina. Revestido es de majestad. El Eterno está vestido: Se ha ceñido de fortaleza. El mundo está establecido para que no pueda moverse.

(2) Tu trono está establecido desde antiguo. Tú eres desde la eternidad.

(3) Se han levantado los torrentes, oh Eterno. la crecientes han elevado su voz. Las inundaciones hacen oír su estruendo.

(4) Sobre la voz de muchas aguas, las poderosas olas del mar, el Eterno desde lo alto muestra Su poder.

(5) Tus testimonios son muy seguros. La santidad orna Tu casa, Oh Eterno, para siempre.

Tehilim – Psalma – Chapter 92

1The Lord has reigned; He has attired Himself with majesty; yea the Lord has attired Himself, He has girded Himself with might. The world also is established that it cannot be moved. איְהֹוָ֣ה מָלָךְ֘ גֵּא֪וּת לָ֫בֵ֥שׁ לָבֵ֣שׁ יְ֖הֹוָה עֹ֥ז הִתְאַזָּ֑ר אַף־תִּכּ֥וֹן תֵּ֜בֵ֗ל בַּל־תִּמּֽוֹט:
2Your throne is established of old; You are from everlasting. בנָכ֣וֹן כִּסְאֲךָ֣ מֵאָ֑ז מֵ֖עוֹלָ֣ם אָֽתָּה:
3The rivers have raised, O Lord, the rivers have raised their voice; the rivers have raised their depths. גנָֽשְׂא֚וּ נְהָר֨וֹת | יְהֹוָ֗ה נָֽשְׂא֣וּ נְהָר֣וֹת קוֹלָ֑ם יִשְׂא֖וּ נְהָר֣וֹת דָּכְיָֽם:
4More than the voices of great waters and more than the mightiest breakers of the sea, is the Lord mighty on high. דמִקֹּל֨וֹת | מַ֚יִם רַבִּ֗ים אַדִּירִ֣ים מִשְׁבְּרֵי־יָ֑ם אַדִּ֖יר בַּמָּר֣וֹם יְהֹוָֽה:
5Your testimonies are very faithful to Your house, the dwelling of holiness, O Lord, to the length of days. העֵֽדֹתֶ֨יךָ | נֶֽאֶמְנ֬וּ מְאֹ֗ד לְבֵֽיתְךָ֥ נָֽאֲוָה־קֹ֑דֶשׁ יְ֜הֹוָ֗ה לְאֹ֣רֶךְ יָמִֽים:

Génesis 2(1-3) Y fueron acabados los cielos, la tierra y todas sus huestes.

(2)Y habiendo terminado Dios el día séptimo, la obra que había hecho, descansó el día séptimo de todo el trabajo realizado.

(3) y Dios bendijo el séptimo día y lo santificó porque en él descansó de toda la obra que había creado.

Bereishit – Genesis – Chapter 2

1Now the heavens and the earth were completed and all their host. אוַיְכֻלּ֛וּ הַשָּׁמַ֥יִם וְהָאָ֖רֶץ וְכָל־צְבָאָֽם:
2And God completed on the seventh day His work that He did, and He abstained on the seventh day from all His work that He did. בוַיְכַ֤ל אֱלֹהִים֙ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֔י מְלַאכְתּ֖וֹ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑ה וַיִּשְׁבֹּת֙ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֔י מִכָּל־מְלַאכְתּ֖וֹ אֲשֶׁ֥ר עָשָֽׂה:
3And God blessed the seventh day and He hallowed it, for thereon He abstained from all His work that God created to do. גוַיְבָ֤רֶךְ אֱלֹהִים֙ אֶת־י֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֔י וַיְקַדֵּ֖שׁ אֹת֑וֹ כִּ֣י ב֤וֹ שָׁבַת֙ מִכָּל־מְלַאכְתּ֔וֹ אֲשֶׁר־בָּרָ֥א אֱלֹהִ֖ים לַֽעֲשֽׂוֹת:

Éxodo 16(22)Y en el sexto día recogieron pan doble, dos omer por cada uno,  todos los jefes de las congregaciones se presentaron ante Moisés para contarle el acontecimiento.

(23) Y les explicó Moisés: “Esto es lo que dijo el Eterno: Mañana es día de descanso (sábado, Shabat), día santo para el Eterno.

Shemot – Exodus – Chapter 16

22It came to pass on the sixth day that they gathered a double portion of bread, two omers for [each] one, and all the princes of the community came and reported [it] to Moses. כבוַיְהִ֣י | בַּיּ֣וֹם הַשִּׁשִּׁ֗י לָֽקְט֥וּ לֶ֨חֶם֙ מִשְׁנֶ֔ה שְׁנֵ֥י הָעֹ֖מֶר לָֽאֶחָ֑ד וַיָּבֹ֨אוּ֙ כָּל־נְשִׂיאֵ֣י הָֽעֵדָ֔ה וַיַּגִּ֖ידוּ לְמשֶֽׁה:
23So he said to them, That is what the Lord spoke, Tomorrow is a rest day, a holy Sabbath to the Lord. Bake whatever you wish to bake, and cook whatever you wish to cook, and all the rest leave over to keep until morning. כגוַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֗ם ה֚וּא אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֣ר יְהֹוָ֔ה שַׁבָּת֧וֹן שַׁבַּת־קֹ֛דֶשׁ לַֽיהֹוָ֖ה מָחָ֑ר אֵ֣ת אֲשֶׁר־תֹּאפ֞וּ אֵפ֗וּ וְאֵ֤ת אֲשֶׁר־תְּבַשְּׁלוּ֙ בַּשֵּׁ֔לוּ וְאֵת֙ כָּל־הָ֣עֹדֵ֔ף הַנִּ֧יחוּ לָכֶ֛ם לְמִשְׁמֶ֖רֶת עַד־הַבֹּֽקֶר:

Éxodo 20(8)Te acordarás del día de reposo (Shabbat, Sábado) para santificarlo.

(9)Seis días trabajarás y harás toda tu labor,

(10) pero el día séptimo, sábado, lo consagrarás al Eterno, tu Dios y ese día no harás labor alguna, ni tú, ni tu hija, ni tu siervo, ni tu sierva, ni tu animal, ni el extranjero que esté en tu casa,

(11) porque es seis días hizo el Eterno los cielos, la tierra, el mar y todo lo que hay en ellos y descansó el día séptimo; por eso bendijo el día sábado y lo santificó.

Shemot – Exodus – Chapter 20

8Remember the Sabbath day to sanctify it. חזָכוֹר֩ אֶת־י֨וֹם הַשַּׁבָּ֜ת לְקַדְּשׁ֗וֹ:
9Six days may you work and perform all your labor, טשֵׁ֣שֶׁת יָמִ֣ים תַּֽעֲבֹד֘ וְעָשִׂ֣יתָ כָל־מְלַאכְתֶּךָ֒:
10but the seventh day is a Sabbath to the Lord, your God; you shall perform no labor, neither you, your son, your daughter, your manservant, your maidservant, your beast, nor your stranger who is in your cities. יוְי֨וֹם הַשְּׁבִיעִ֜י שַׁבָּ֣ת | לַֽיהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ לֹ֣א תַֽעֲשֶׂ֣ה כָל־מְלָאכָ֡ה אַתָּ֣ה | וּבִנְךָ֣־וּ֠בִתֶּךָ עַבְדְּךָ֨ וַֽאֲמָֽתְךָ֜ וּבְהֶמְתֶּ֗ךָ וְגֵֽרְךָ֙ אֲשֶׁ֣ר בִּשְׁעָרֶ֔יךָ:
11For [in] six days the Lord made the heaven and the earth, the sea and all that is in them, and He rested on the seventh day. Therefore, the Lord blessed the Sabbath day and sanctified it. יאכִּ֣י שֵֽׁשֶׁת־יָמִים֩ עָשָׂ֨ה יְהֹוָ֜ה אֶת־הַשָּׁמַ֣יִם וְאֶת־הָאָ֗רֶץ אֶת־הַיָּם֙ וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־בָּ֔ם וַיָּ֖נַח בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֑י עַל־כֵּ֗ן בֵּרַ֧ךְ יְהֹוָ֛ה אֶת־י֥וֹם הַשַּׁבָּ֖ת וַֽיְקַדְּשֵֽׁהוּ:

Éxodo 31(12)Y le dijo el Eterno a Moisés:

(13) Diles a los hijos de Israel: Ciertamente guardaréis Mis sábados porque es señal del Pacto entre Yo y vosotros y por vuestras generaciones, para recordar siempre que Yo soy el Eterno, vuestro santificador.

(14) Y guardaréis el sábado, pues santo es para vosotros.

Shemot – Exodus – Chapter 31

12The Lord spoke to Moses, saying: יבוַיֹּ֥אמֶר יְהֹוָ֖ה אֶל־משֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר:
13“And you, speak to the children of Israel and say: ‘Only keep My Sabbaths! For it is a sign between Me and you for your generations, to know that I, the Lord, make you holy. יגוְאַתָּ֞ה דַּבֵּ֨ר אֶל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ לֵאמֹ֔ר אַ֥ךְ אֶת־שַׁבְּתֹתַ֖י תִּשְׁמֹ֑רוּ כִּי֩ א֨וֹת הִ֜וא בֵּינִ֤י וּבֵֽינֵיכֶם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם לָדַ֕עַת כִּ֛י אֲנִ֥י יְהֹוָ֖ה מְקַדִּשְׁכֶֽם:
14Therefore, keep the Sabbath, for it is a sacred thing for you. Those who desecrate it shall be put to death, for whoever performs work on it, that soul will be cut off from the midst of its people. ידוּשְׁמַרְתֶּם֙ אֶת־הַשַּׁבָּ֔ת כִּ֛י קֹ֥דֶשׁ הִ֖וא לָכֶ֑ם מְחַֽלֲלֶ֨יהָ֙ מ֣וֹת יוּמָ֔ת כִּ֗י כָּל־הָֽעֹשֶׂ֥ה בָהּ֙ מְלָאכָ֔ה וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מִקֶּ֥רֶב עַמֶּֽיהָ:

Levíticos 23(3 ) Seis días trabajarán, pero el séptimo será sábado (Shabbat, reposos), de estricto descanso y santa convocación. No harás trabajo alguno en él. Es sábado para el Eterno, en todas tus moradas.

Vayikra – Leviticus – Chapter 23

3[For] six days, work may be performed, but on the seventh day, it is a complete rest day, a holy occasion; you shall not perform any work. It is a Sabbath to the Lord in all your dwelling places. גשֵׁ֣שֶׁת יָמִים֘ תֵּֽעָשֶׂ֣ה מְלָאכָה֒ וּבַיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֗י שַׁבַּ֤ת שַׁבָּתוֹן֙ מִקְרָא־קֹ֔דֶשׁ כָּל־מְלָאכָ֖ה לֹ֣א תַֽעֲשׂ֑וּ שַׁבָּ֥ת הִוא֙ לַֽיהֹוָ֔ה בְּכֹ֖ל מֽוֹשְׁבֹֽתֵיכֶֽם:

Deuteronomio 5:12 Guardarás el día de descanso (Shabbat, sábado) para santificarlo, como el Eterno, tu Dios te ha mandado . (13) Seis días trabajaras y en ellos harás tus obras, (14) pero el día septimo es de descanso para el Eterno, tu Dios. En él no harás trabajo alguno, ni tampoco tu hijo, ni tu hija, ni tu siervo, ni tu sierva, ni tu ganado, ni tu asno, ni el forastero que habita dentro de tus puertas. tu siervo y tu sierva descansarán como tú. Acuérdate de que fuiste siervo en la tierra de Egipto y que el Eterno tu Dios te sacó de allí con mano poderosa y brazo extendido. Por consiguiente, el Eterno tu Dios, te ordena que guardes el día de descanso.

Devarim – Deuteronomy – Chapter 5

12Keep the Sabbath day to sanctify it, as the Lord your God commanded you. יבשָׁמ֛וֹר אֶת־י֥וֹם הַשַּׁבָּ֖ת לְקַדְּשׁ֑וֹ כַּֽאֲשֶׁ֥ר צִוְּךָ֖ יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ:
13Six days may you work, and perform all your labor, יגשֵׁ֤שֶׁת יָמִים֙ תַּֽעֲבֹ֔ד וְעָשִׂ֖יתָ כָּל־מְלַאכְתֶּֽךָ:
14but the seventh day is a Sabbath to the Lord your God; you shall perform no labor, neither you, your son, your daughter, your manservant, your maidservant, your ox, your donkey, any of your livestock, nor the stranger who is within your cities, in order that your manservant and your maidservant may rest like you. ידוְיוֹם֙ הַשְּׁבִיעִ֔י שַׁבָּ֖ת לַֽיהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ לֹא־תַֽעֲשֶׂ֨ה כָל־מְלָאכָ֜ה אַתָּ֣ה | וּבִנְךָֽ־וּבִתֶּ֣ךָ וְעַבְדְּךָֽ־וַֽאֲמָתֶ֗ךָ וְשֽׁוֹרְךָ֤ וַֽחֲמֹֽרְךָ֙ וְכָל־בְּהֶמְתֶּ֔ךָ וְגֵֽרְךָ֙ אֲשֶׁ֣ר בִּשְׁעָרֶ֔יךָ לְמַ֗עַן יָנ֛וּחַ עַבְדְּךָ֥ וַֽאֲמָֽתְךָ֖ כָּמֽוֹךָ:
15And you shall remember that you were a slave in the land of Egypt, and that the Lord your God took you out from there with a strong hand and with an outstretched arm; therefore, the Lord, your God, commanded you to observe the Sabbath day. טווְזָֽכַרְתָּ֗ כִּ֣י עֶ֤בֶד הָיִ֨יתָ֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וַיֹּצִ֨אֲךָ֜ יְהֹוָ֤ה אֱלֹהֶ֨יךָ֙ מִשָּׁ֔ם בְּיָ֥ד חֲזָקָ֖ה וּבִזְרֹ֣עַ נְטוּיָ֑ה עַל־כֵּ֗ן צִוְּךָ֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ לַֽעֲשׂ֖וֹת אֶת־י֥וֹם הַשַּׁבָּֽת:

Isaías 56(1-2) Así dice el Eterno: Guardad la justicia y haced lo que es recto porque Mi salvación está próxima y Mi justicia será revelada. (2) Feliz es el hombre que hace esto y el hijo del hombre que a ello se asiere, guardándose de profanar el sábado y que guarde su mano de toda obra mala.

Yeshayahu – Isaiah – Chapter 56

1So says the Lord, “Keep justice and practice righteousness, for My salvation is near to come, and My benevolence to be revealed.” אכֹּה אָמַ֣ר יְהֹוָ֔ה שִׁמְר֥וּ מִשְׁפָּ֖ט וַֽעֲשׂ֣וּ צְדָקָ֑ה כִּֽי־קְרוֹבָ֚ה יְשֽׁוּעָתִי֙ לָב֔וֹא וְצִדְקָתִ֖י לְהִגָּלֽוֹת:
2Fortunate is the man who will do this and the person who will hold fast to it, he who keeps the Sabbath from profaning it and guards his hand from doing any evil. באַשְׁרֵ֚י אֱנוֹשׁ֙ יַֽעֲשֶׂה־זֹּ֔את וּבֶן־אָדָ֖ם יַֽחֲזִ֣יק בָּ֑הּ שֹׁמֵ֚ר שַׁבָּת֙ מֵֽחַלְּל֔וֹ וְשֹׁמֵ֥ר יָד֖וֹ מֵֽעֲשׂ֥וֹת כָּל־רָֽע:

Isaías 58:13 Si dejas de rechazar el Sábado, si te abstienes de dedicarte a tu negocio en Mi día sagrado y consideras el Sábado como un deleite, si consideras honroso el día sagrado del Eterno y lo honras, si no haces tus propios designios ese día, ni que ejerzas  tu negocio o hablas de él,

(14) entonces te deleitaras en el Eterno y te haré cabalgar sobre los lugares elevados de la tierra; te alimentaré con la herencia de Jacob tu padre porque la boca del Eterno así lo a dicho.

Yeshayahu – Isaiah – Chapter 58

13If you restrain your foot because of the Sabbath, from performing your affairs on My holy day, and you call the Sabbath a delight, the holy of the Lord honored, and you honor it by not doing your wonted ways, by not pursuing your affairs and speaking words. יגאִם־תָּשִׁ֚יב מִשַּׁבָּת֙ רַגְלֶ֔ךָ עֲשׂ֥וֹת חֲפָצֶ֖יךָ בְּי֣וֹם קָדְשִׁ֑י וְקָרָ֨אתָ לַשַּׁבָּ֜ת עֹ֗נֶג לִקְד֚וֹשׁ יְהֹוָה֙ מְכֻבָּ֔ד וְכִבַּדְתּוֹ֙ מֵֽעֲשׂ֣וֹת דְּרָכֶ֔יךָ מִמְּצ֥וֹא חֶפְצְךָ֖ וְדַבֵּ֥ר דָּבָֽר:

Isaías 66(23) Y acontecerá que de una luna nueva a otra y de un sábado a otro, toda criatura vendrá a reverenciarme, dice el Eterno.

Yeshayahu – Isaiah – Chapter 66

23And it shall be from new moon to new moon and from Sabbath to Sabbath, that all flesh shall come to prostrate themselves before Me,” says the Lord. כגוְהָיָ֗ה מִֽדֵּי־חֹ֙דֶשׁ֙ בְּחָדְשׁ֔וֹ וּמִדֵּ֥י שַׁבָּ֖ת בְּשַׁבַּתּ֑וֹ יָב֧וֹא כָל־בָּשָֹ֛ר לְהִשְׁתַּֽחֲו‍ֹ֥ת לְפָנַ֖י אָמַ֥ר יְהֹוָֽה:

Jeremías 17(24) Y ocurrirá, si me escucháis diligentemente, dice el Eterno, no pasando carga alguna por los portales de esta ciudad el día sábado, sino santificando el día de descanso sin hacer trabajo alguno,

(25) que entrarán por los portones de esta ciudad reyes y príncipes que se sentarán sobre el trono de David, vendrán en carros y caballos, ellos y sus príncipes, los hombres de Judá y los moradores de Jerusalén y esta ciudad será habitada para siempre.

(26)Y vendrán de las ciudades de Judá y de los lugares enredador de Jerusalén, de las tierras de Benjamín y de la llanura, de las montañas y del sur, trayendo holocausto y sacrificio, ofrendas vegetales e incienso y trayendo sacrificios de agradecimiento a la Casa del Eterno.

(27) Pero si no Me escucháis para santificar el día sábado y que lleváis cargas y entráis por los portones de Jerusalén el día sábado, entonces prenderé fuego a dichos portales y devoraré los palacios de Jerusalén y no será apagado.

Yirmiyahu – Jeremiah – Chapter 17 (24 – 27)

24And it shall be if you hearken to Me, says the Lord, not to bring any burden into the gates of this city on the Sabbath day and to hallow the Sabbath day not to perform any labor thereon, כדוְ֠הָיָה אִם־שָׁמֹ֨עַ תִּשְׁמְע֚וּן אֵלַי֙ נְאֻם־יְהֹוָ֔ה לְבִלְתִּ֣י | הָבִ֣יא מַשָּׂ֗א בְּשַֽׁעֲרֵ֛י הָעִ֥יר הַזֹּ֖את בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֑ת וּלְקַדֵּשׁ֙ אֶת־י֣וֹם הַשַּׁבָּ֔ת לְבִלְתִּ֥י עֲשׂוֹת־בּ֖וֹ (כתיב בֹּ֖ה) כָּל־מְלָאכָֽה:
25Then shall there enter into the gates of this city kings and princes sitting on David’s throne, riding in chariots and with horses, they and their princes, the men of Judah and the inhabitants of Jerusalem, and this city shall be inhabited forever. כהוּבָ֣אוּ בְשַֽׁעֲרֵ֣י הָעִ֣יר הַזֹּ֡את מְלָכִ֣ים | וְשָׂרִ֡ים יֹֽשְׁבִים֩ עַל־כִּסֵּ֨א דָוִ֜ד רֹֽכְבִ֣ים | בָּרֶ֣כֶב וּבַסּוּסִ֗ים הֵמָּה וְשָׂ֣רֵיהֶ֔ם אִ֥ישׁ יְהוּדָ֖ה וְיֹֽשְׁבֵ֣י יְרֽוּשָׁלִָ֑ם וְיָֽשְׁבָ֛ה הָֽעִ֥יר־הַזֹּ֖את לְעוֹלָֽם:
26And they shall come from the cities of Judah and from the environs of Jerusalem and from the land of Benjamin and from the lowland and from the mountain and from the Negev, bringing burnt offerings and sacrifices and meal-offerings and frankincense, and those bringing thanksgiving offerings to the house of the Lord. כווּבָ֣אוּ מֵֽעָֽרֵי־יְ֠הוּדָה וּמִסְּבִיב֨וֹת יְרֽוּשָׁלִַ֜ם וּמֵאֶ֣רֶץ בִּנְיָמִ֗ן וּמִן־הַשְּׁפֵלָ֚ה וּמִן־הָהָר֙ וּמִן־הַנֶּ֔גֶב מְבִאִ֛ים עֹלָ֥ה וְזֶ֖בַח וּמִנְחָ֣ה וּלְבוֹנָ֑ה וּמְבִאֵ֥י תוֹדָ֖ה בֵּ֥ית יְהֹוָֽה:
27And if you will not hearken to Me to hallow the Sabbath day and not to carry burdens and to come into the gates of Jerusalem on the Sabbath, I will kindle a fire in her gates, and it will consume the palaces of Jerusalem, and it will not be quenched. כזוְאִם־לֹ֨א תִשְׁמְע֜וּ אֵלַ֗י לְקַדֵּשׁ֙ אֶת־י֣וֹם הַשַּׁבָּ֔ת וּלְבִלְתִּ֣י | שְׂאֵ֣ת מַשָּׂ֗א וּבֹ֛א בְּשַֽׁעֲרֵ֥י יְרֽוּשָׁלִַ֖ם בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֑ת וְהִצַּ֧תִּי אֵ֣שׁ בִּשְׁעָרֶ֗יהָ וְאָֽכְלָ֛ה אַרְמְנ֥וֹת יְרֽוּשָׁלִַ֖ם וְלֹ֥א תִכְבֶּֽה:

Ezequiel 20(19 )Yo soy Dios el Eterno. Andad en Mis estatutos, guardad Mis preceptos y cumplidlos.

(20) Y santificad Mis días de descanso (sábado) y ellos serán señal entre Yo y vosotros para que sepáis que Yo soy el Eterno Vuestro Dios.

Yechezkel – Ezekiel – Chapter 20

19I am the Lord your God: walk in My statutes, and keep My ordinances and fulfill them. יטאֲנִי֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם בְּחֻקּוֹתַ֖י לֵ֑כוּ וְאֶת־מִשְׁפָּטַ֥י שִׁמְר֖וּ וַֽעֲשׂ֥וּ אוֹתָֽם:
20And keep My Sabbaths holy so that they be a sign between Me and you, that you may know that I am the Lord your God.’ כוְאֶת־שַׁבְּתוֹתַ֖י קַדֵּ֑שׁוּ וְהָי֚וּ לְאוֹת֙ בֵּינִ֣י וּבֵֽינֵיכֶ֔ם לָדַ֕עַת כִּ֛י אֲנִ֥י יְהֹוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם:

Nehemías 13(18) ¿No es lo mismo que hicieron vuestros padres, haciendo recaer la ira De Dios sobre nosotros y sobre esta ciudad? ¿Queréis acarrear aún más males sobre Israel profanando el sábado?

Nechemiah – Nehemiah – Chapter 13

18Did not your ancestors do this, and our God brought upon us all this calamity, and upon this city, and you are increasing the wrath upon Israel by profaning the Sabbath?” יחהֲל֨וֹא כֹ֚ה עָשׂוּ֙ אֲבֹ֣תֵיכֶ֔ם וַיָּבֵ֨א אֱלֹהֵ֜ינוּ עָלֵ֗ינוּ אֵת כָּל־הָרָעָ֣ה הַזֹּ֔את וְעַ֖ל הָעִ֣יר הַזֹּ֑את וְאַתֶּ֞ם מֽוֹסִיפִ֚ים חָרוֹן֙ עַל־יִשְׂרָאֵ֔ל לְחַלֵּ֖ל אֶת־הַשַּׁבָּֽת:

chabad.org

LA BIBLIA

HEBREO – ESPAÑOL

Versión Castellana

Conforme a la tradición judía

Por Moisés Katznelson

Melave Malka – Guía paso a paso

Melave Malka significa “Escoltar a la Reina”, la Reina Shabat. Ella entró el viernes por la noche con toda su gloria, y ahora la acompañamos a salir con la misma majestuosidad.

Tenemos una fiesta.

Supongo que puedes llamarla “Banquete Honorífico” de Shabat, porque su existencia proclama: hey, hemos logrado algo aquí. Fue increíble.

Y queremos hacerlo de nuevo.

Guía paso a paso(…)

Para leer ela rtículo completo:

http://www.aishlatino.com/sh/csh/Melave-Malka.html?s=rab

Havdalá – Guía paso a paso

Vino, especies y velas. havdalá es la ceremonia con la que concluye Shabat.

Así como proclamamos la entrada d el Shabat haciendo “Kidush”, así también marcamos la salida del Shabat con “Havdalá”.

1. Lo que necesitarás:

  • Una vela doble (o dos velas pegadas con sus mechas juntas)
  • Copa de vino o jugo de uvas
  • Especias (los clavos de olor funcionan bien)
  • Un Pedazo de papel aluminio (o un plato) para que la vela gotee, y para extinguir la llama

2. Shabat termina cuando tres estrellas de tamaño mediano son visibles a primera vista en el cielo de la noche. Este tiempo varía de acuerdo a la ubicación y temporada.

3. Si el tiempo de finalización del Shabat ha pasado, uno puede recitar las siguientes palabras y comenzar a hacer actividades de “la semana”: (…)

Baruj ha-mavdil bein kodesh le-jol.

Bendito es Quien divide entre lo sagrado y lo mundano.

Para leer el artículo completo:

http://www.aishlatino.com/sh/csh/Havdala–Guia-paso-a-paso.html?s=rab

Seis Tipos de Perfección

¡Tengo el tipo perfecto para vos!”. Perfección es lo que anhelamos cuando buscamos un marido, un médico o una niñera. Aquellos que han vivido bastante nos dirán que el único lugar para la perfección está en la búsqueda de perfeccionarse a sí mismo. ¿Pero, qué es “perfección”? ¿Tiene algún significado más allá de “lo que yo quiero” (o pienso que quiero)?

Esta semana concluimos—en el ciclo anual de la lectura de la Torá—el libro de Génesis, también llamado por nuestros Sabios “el libro de los justos”. El Génesis es la historia de una serie de individuos perfectos: Adám (hecho “a imagen y semejanza de Di-s”), Noaj (que en la Torá es llamado “un hombre justo”), Abraham (descripto como “el querido de Di-s”), Isaac (la “ofrenda perfecta”), Iaakov (la “persona íntegra”) y Iosef (“el justo”). ¿Qué tipo de perfección ejemplifican estas personalidades?

Para leer el artículo completo:

es.chabad/jewish/Seis-Tipos-de-Perfeccin

 

VAYISHLAJ

Bereshit – Genesis – Chapter 32(4) – 34(31)

1And Laban arose early in the morning and kissed his sons and daughters and blessed them, and Laban went and returned to his place. אוַיַּשְׁכֵּ֨ם לָבָ֜ן בַּבֹּ֗קֶר וַיְנַשֵּׁ֧ק לְבָנָ֛יו וְלִבְנוֹתָ֖יו וַיְבָ֣רֶךְ אֶתְהֶ֑ם וַיֵּ֛לֶךְ וַיָּ֥שָׁב לָבָ֖ן לִמְקֹמֽוֹ:
2And Jacob went on his way, and angels of God met him. בוְיַֽעֲקֹ֖ב הָלַ֣ךְ לְדַרְכּ֑וֹ וַיִּפְגְּעוּ־ב֖וֹ מַלְאֲכֵ֥י אֱלֹהִֽים:
3And Jacob said when he saw them, “This is the camp of God,” and he named the place Mahanaim. גוַיֹּ֤אמֶר יַֽעֲקֹב֙ כַּֽאֲשֶׁ֣ר רָאָ֔ם מַֽחֲנֵ֥ה אֱלֹהִ֖ים זֶ֑ה וַיִּקְרָ֛א שֵֽׁם־הַמָּק֥וֹם הַה֖וּא מַֽחֲנָֽיִם:
4Jacob sent angels ahead of him to his brother Esau, to the land of Seir, the field of Edom. דוַיִּשְׁלַ֨ח יַֽעֲקֹ֤ב מַלְאָכִים֙ לְפָנָ֔יו אֶל־עֵשָׂ֖ו אָחִ֑יו אַ֥רְצָה שֵׂעִ֖יר שְׂדֵ֥ה אֱדֽוֹם:
5And he commanded them, saying, “So shall you say to my master to Esau, ‘Thus said your servant Jacob, “I have sojourned with Laban, and I have tarried until now. הוַיְצַ֤ו אֹתָם֙ לֵאמֹ֔ר כֹּ֣ה תֹֽאמְר֔וּן לַֽאדֹנִ֖י לְעֵשָׂ֑ו כֹּ֤ה אָמַר֙ עַבְדְּךָ֣ יַֽעֲקֹ֔ב עִם־לָבָ֣ן גַּ֔רְתִּי וָֽאֵחַ֖ר עַד־עָֽתָּה:
6And I have acquired oxen and donkeys, flocks, manservants, and maidservants, and I have sent to tell [this] to my master, to find favor in your eyes.’ “ ווַֽיְהִי־לִי֙ שׁ֣וֹר וַֽחֲמ֔וֹר צֹ֖אן וְעֶ֣בֶד וְשִׁפְחָ֑ה וָֽאֶשְׁלְחָה֙ לְהַגִּ֣יד לַֽאדֹנִ֔י לִמְצֹא־חֵ֖ן בְּעֵינֶֽיךָ:
7The angels returned to Jacob, saying, “We came to your brother, to Esau, and he is also coming toward you, and four hundred men are with him.” זוַיָּשֻׁ֨בוּ֙ הַמַּלְאָכִ֔ים אֶל־יַֽעֲקֹ֖ב לֵאמֹ֑ר בָּ֤אנוּ אֶל־אָחִ֨יךָ֙ אֶל־עֵשָׂ֔ו וְגַם֙ הֹלֵ֣ךְ לִקְרָֽאתְךָ֔ וְאַרְבַּע־מֵא֥וֹת אִ֖ישׁ עִמּֽוֹ:
8Jacob became very frightened and was distressed; so he divided the people who were with him and the flocks and the cattle and the camels into two camps. חוַיִּירָ֧א יַֽעֲקֹ֛ב מְאֹ֖ד וַיֵּ֣צֶר ל֑וֹ וַיַּ֜חַץ אֶת־הָעָ֣ם אֲשֶׁר־אִתּ֗וֹ וְאֶת־הַצֹּ֧אן וְאֶת־הַבָּקָ֛ר וְהַגְּמַלִּ֖ים לִשְׁנֵ֥י מַֽחֲנֽוֹת:
9And he said, “If Esau comes to one camp and strikes it down, the remaining camp will escape.” טוַיֹּ֕אמֶר אִם־יָב֥וֹא עֵשָׂ֛ו אֶל־הַמַּֽחֲנֶ֥ה הָאַחַ֖ת וְהִכָּ֑הוּ וְהָיָ֛ה הַמַּֽחֲנֶ֥ה הַנִּשְׁאָ֖ר לִפְלֵיטָֽה:
10And Jacob said, “O God of my father Abraham and God of my father Isaac, the Lord, Who said to me, ‘Return to your land and to your birthplace, and I will do good to you.’ יוַיֹּ֘אמֶר֘ יַֽעֲקֹב֒ אֱלֹהֵי֙ אָבִ֣י אַבְרָהָ֔ם וֵֽאלֹהֵ֖י אָבִ֣י יִצְחָ֑ק יְהֹוָ֞ה הָֽאֹמֵ֣ר אֵלַ֗י שׁ֧וּב לְאַרְצְךָ֛ וּלְמֽוֹלַדְתְּךָ֖ וְאֵיטִ֥יבָה עִמָּֽךְ:
11I have become small from all the kindnesses and from all the truth that You have rendered Your servant, for with my staff I crossed this Jordan, and now I have become two camps. יאקָטֹ֜נְתִּי מִכֹּ֤ל הַֽחֲסָדִים֙ וּמִכָּל־הָ֣אֱמֶ֔ת אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתָ אֶת־עַבְדֶּ֑ךָ כִּ֣י בְמַקְלִ֗י עָבַ֨רְתִּי֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֣ן הַזֶּ֔ה וְעַתָּ֥ה הָיִ֖יתִי לִשְׁנֵ֥י מַֽחֲנֽוֹת:
12Now deliver me from the hand of my brother, from the hand of Esau, for I am afraid of him, lest he come and strike me, [and strike] a mother with children. יבהַצִּילֵ֥נִי נָ֛א מִיַּ֥ד אָחִ֖י מִיַּ֣ד עֵשָׂ֑ו כִּֽי־יָרֵ֤א אָֽנֹכִי֙ אֹת֔וֹ פֶּן־יָב֣וֹא וְהִכַּ֔נִי אֵ֖ם עַל־בָּנִֽים:
13And You said, ‘I will surely do good with you, and I will make your seed [as numerous] as the sand of the sea, which cannot be counted because of multitude.'” יגוְאַתָּ֣ה אָמַ֔רְתָּ הֵיטֵ֥ב אֵיטִ֖יב עִמָּ֑ךְ וְשַׂמְתִּ֤י אֶת־זַרְעֲךָ֙ כְּח֣וֹל הַיָּ֔ם אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יִסָּפֵ֖ר מֵרֹֽב:
14So he lodged there on that night, and he took from what came into his hand a gift for his brother Esau: ידוַיָּ֥לֶן שָׁ֖ם בַּלַּ֣יְלָה הַה֑וּא וַיִּקַּ֞ח מִן־הַבָּ֧א בְיָד֛וֹ מִנְחָ֖ה לְעֵשָׂ֥ו אָחִֽיו:
15Two hundred she goats and twenty he goats, two hundred ewes and twenty rams, טועִזִּ֣ים מָאתַ֔יִם וּתְיָשִׁ֖ים עֶשְׂרִ֑ים רְחֵלִ֥ים מָאתַ֖יִם וְאֵילִ֥ים עֶשְׂרִֽים:
16Thirty nursing camels with their young, forty cows and ten bulls, twenty she donkeys and ten he donkeys. טזגְּמַלִּ֧ים מֵֽינִיק֛וֹת וּבְנֵיהֶ֖ם שְׁלשִׁ֑ים פָּר֤וֹת אַרְבָּעִים֙ וּפָרִ֣ים עֲשָׂרָ֔ה אֲתֹנֹ֣ת עֶשְׂרִ֔ים וַעְיָרִ֖ם עֲשָׂרָֽה:
17And he gave into the hands of his servants each herd individually, and he said to his servants, “Pass on ahead of me and make a space between one herd and another herd.” יזוַיִּתֵּן֙ בְּיַד־עֲבָדָ֔יו עֵ֥דֶר עֵ֖דֶר לְבַדּ֑וֹ וַיֹּ֤אמֶר אֶל־עֲבָדָיו֙ עִבְר֣וּ לְפָנַ֔י וְרֶ֣וַח תָּשִׂ֔ימוּ בֵּ֥ין עֵ֖דֶר וּבֵ֥ין עֵֽדֶר:
18And he commanded the first one, saying, “When my brother Esau meets you, and asks you, saying, ‘To whom do you belong, and where are you going, and for whom are these before you?’ יחוַיְצַ֥ו אֶת־הָֽרִאשׁ֖וֹן לֵאמֹ֑ר כִּ֣י יִפְגָֽשְׁךָ֞ עֵשָׂ֣ו אָחִ֗י וּשְׁאֵֽלְךָ֙ לֵאמֹ֔ר לְמִי־אַ֨תָּה֙ וְאָ֣נָה תֵלֵ֔ךְ וּלְמִ֖י אֵ֥לֶּה לְפָנֶֽיךָ:
19You shall say, ‘[I belong] to your servant Jacob; it is a gift sent to my master, to Esau, and behold, he himself is behind us.'” יטוְאָֽמַרְתָּ֙ לְעַבְדְּךָ֣ לְיַֽעֲקֹ֔ב מִנְחָ֥ה הִוא֙ שְׁלוּחָ֔ה לַֽאדֹנִ֖י לְעֵשָׂ֑ו וְהִנֵּ֥ה גַם־ה֖וּא אַֽחֲרֵֽינוּ:
20And he commanded also the second one, also the third one, also all those who followed the herds, saying, “In this manner shall you speak to Esau when you meet him. כוַיְצַ֞ו גַּ֣ם אֶת־הַשֵּׁנִ֗י גַּ֚ם אֶת־הַשְּׁלִישִׁ֔י גַּ֚ם אֶת־כָּל־הַהֹ֣לְכִ֔ים אַֽחֲרֵ֥י הָֽעֲדָרִ֖ים לֵאמֹ֑ר כַּדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ תְּדַבְּר֣וּן אֶל־עֵשָׂ֔ו בְּמֹצַֽאֲכֶ֖ם אֹתֽוֹ:
21And you shall say, ‘Also, behold, your servant Jacob is behind us.’ ” For he said, “I will appease his anger with the gift that is going before me, and afterwards I will see his face, perhaps he will favor me.” כאוַֽאֲמַרְתֶּ֕ם גַּ֗ם הִנֵּ֛ה עַבְדְּךָ֥ יַֽעֲקֹ֖ב אַֽחֲרֵ֑ינוּ כִּֽי־אָמַ֞ר אֲכַפְּרָ֣ה פָנָ֗יו בַּמִּנְחָה֙ הַֽהֹלֶ֣כֶת לְפָנָ֔י וְאַֽחֲרֵי־כֵן֙ אֶרְאֶ֣ה פָנָ֔יו אוּלַ֖י יִשָּׂ֥א פָנָֽי:
22So the gift passed on before him, and he lodged that night in the camp. כבוַתַּֽעֲבֹ֥ר הַמִּנְחָ֖ה עַל־פָּנָ֑יו וְה֛וּא לָ֥ן בַּלַּֽיְלָה־הַה֖וּא בַּמַּֽחֲנֶֽה:
23And he arose during that night, and he took his two wives and his two maidservants and his eleven children, and he crossed the ford of [the] Jabbok. כגוַיָּ֣קָם | בַּלַּ֣יְלָה ה֗וּא וַיִּקַּ֞ח אֶת־שְׁתֵּ֤י נָשָׁיו֙ וְאֶת־שְׁתֵּ֣י שִׁפְחֹתָ֔יו וְאֶת־אַחַ֥ד עָשָׂ֖ר יְלָדָ֑יו וַיַּֽעֲבֹ֕ר אֵ֖ת מַֽעֲבַ֥ר יַבֹּֽק:
24And he took them and brought them across the stream, and he took across what was his. כדוַיִּ֨קָּחֵ֔ם וַיַּֽעֲבִרֵ֖ם אֶת־הַנָּ֑חַל וַיַּֽעֲבֵ֖ר אֶת־אֲשֶׁר־לֽוֹ:
25And Jacob was left alone, and a man wrestled with him until the break of dawn. כהוַיִּוָּתֵ֥ר יַֽעֲקֹ֖ב לְבַדּ֑וֹ וַיֵּֽאָבֵ֥ק אִישׁ֙ עִמּ֔וֹ עַ֖ד עֲל֥וֹת הַשָּֽׁחַר:
26When he saw that he could not prevail against him, he touched the socket of his hip, and the socket of Jacob’s hip became dislocated as he wrestled with him. כווַיַּ֗רְא כִּ֣י לֹ֤א יָכֹל֙ ל֔וֹ וַיִּגַּ֖ע בְּכַף־יְרֵכ֑וֹ וַתֵּ֨קַע֙ כַּף־יֶ֣רֶךְ יַֽעֲקֹ֔ב בְּהֵאָֽבְק֖וֹ עִמּֽוֹ:
27And he (the angel) said, “Let me go, for dawn is breaking,” but he (Jacob) said, “I will not let you go unless you have blessed me.” כזוַיֹּ֣אמֶר שַׁלְּחֵ֔נִי כִּ֥י עָלָ֖ה הַשָּׁ֑חַר וַיֹּ֨אמֶר֙ לֹ֣א אֲשַׁלֵּֽחֲךָ֔ כִּ֖י אִם־בֵּֽרַכְתָּֽנִי:
28So he said to him, “What is your name?” and he said, “Jacob.” כחוַיֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו מַה־שְּׁמֶ֑ךָ וַיֹּ֖אמֶר יַֽעֲקֹֽב:
29And he said, “Your name shall no longer be called Jacob, but Israel, because you have commanding power with [an angel of] God and with men, and you have prevailed.” כטוַיֹּ֗אמֶר לֹ֤א יַֽעֲקֹב֙ יֵֽאָמֵ֥ר עוֹד֙ שִׁמְךָ֔ כִּ֖י אִם־יִשְׂרָאֵ֑ל כִּֽי־שָׂרִ֧יתָ עִם־אֱלֹהִ֛ים וְעִם־אֲנָשִׁ֖ים וַתּוּכָֽל:
30And Jacob asked and said, “Now tell me your name,” and he said, “Why is it that you ask for my name?” And he blessed him there. לוַיִּשְׁאַ֣ל יַֽעֲקֹ֗ב וַיֹּ֨אמֶר֙ הַגִּֽידָה־נָּ֣א שְׁמֶ֔ךָ וַיֹּ֕אמֶר לָ֥מָּה זֶּ֖ה תִּשְׁאַ֣ל לִשְׁמִ֑י וַיְבָ֥רֶךְ אֹת֖וֹ שָֽׁם:
31And Jacob named the place Peniel, for [he said,] “I saw an angel face to face, and my soul was saved.” לאוַיִּקְרָ֧א יַֽעֲקֹ֛ב שֵׁ֥ם הַמָּק֖וֹם פְּנִיאֵ֑ל כִּֽי־רָאִ֤יתִי אֱלֹהִים֙ פָּנִ֣ים אֶל־פָּנִ֔ים וַתִּנָּצֵ֖ל נַפְשִֽׁי:
32And the sun rose for him when he passed Penuel, and he was limping on his thigh. לבוַיִּזְרַח־ל֣וֹ הַשֶּׁ֔מֶשׁ כַּֽאֲשֶׁ֥ר עָבַ֖ר אֶת־פְּנוּאֵ֑ל וְה֥וּא צֹלֵ֖עַ עַל־יְרֵכֽוֹ:
33Therefore, the children of Israel may not eat the displaced tendon, which is on the socket of the hip, until this day, for he touched the socket of Jacob’s hip, in the hip sinew. לגעַל־כֵּ֡ן לֹא־יֹֽאכְל֨וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֜ל אֶת־גִּ֣יד הַנָּשֶׁ֗ה אֲשֶׁר֙ עַל־כַּ֣ף הַיָּרֵ֔ךְ עַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה כִּ֤י נָגַע֙ בְּכַף־יֶ֣רֶךְ יַֽעֲקֹ֔ב בְּגִ֖יד הַנָּשֶֽׁה:

Next Chapter 33:

chabad.org/bible/

32(4) Y Jacob envió mensajeros delante de Esaú, su hermano, a la tierra de Seir, al campo de Edom.

(5) Y les encomendo que le dijeran: “Así dijo tu siervo Jacob: Con Labán he estado, permaneciendo allí hasta ahora,

(6) adquirí bueyes, asnos, rebaños de ovejas, siervos y siervas y he enviado a avisar a mi señor, para hallar gacia a sus ojos”.

(7) Y volvieron los mensajeros a Jacob y le dijeron: “Fuimos a tu hermano Esaú y también viene a tu encuentro, con cuatrocientos hombres”.

(8) Entonces temió mucho Jacob y dividió a la gente que le acompañaba y también las ovejas, los vacunos y los camellos, en dos campamentos.

(9) y Dijo: “Si viniera Esaú a un campamento y lo atacara, el campamento restante podría huir”.

(10) Y Jacob rezó: “Oh Dios de mi padre Abraham y de mi padre Isaac, oh Eterno, que me dijiste que tornaría a mi tierra y a mi familia porque serías conmigo,

(11) indigno soy de todas las benevolencias y de la lealtad que demostraste para con Tu siervo, pues con mi báculo pasé el Jordán y ahora me repartiré en dos campamentos.

(12) Sálvame ahora de manos de mi hermano, de Esaú, pues temo que venga e hiera a la madre junto con los hijos.

(13) Tú me prometiste que me favorecerías y pondrías a mi simiente como arena del mar, que no puede ser contada por lo numerosa que és”.

(14) Pasó allí la noche, tomó de lo que le venía a la mano como presente para su hermano Esaú:

(15) doscientas cabras, veinte cabritos, doscientas ovejas, veine carneros,

(16) treinta camellos paridas con sus crías, cuarenta vacas, diez toros, veinte asnas y diez borricos,

(17) y entregó en manos de sus siervos cada rebaño por separado y les dijo: “Pasad delante de mí y dejad un buen espacio entre rebaño y rebaño”.

(18) Y le ordenó el primer: “Cuando mi hermano Esaú te encuentre y te pregunte: “¿De quién eres?.

(19) Le responderás: “De tu siervo Jacob, es un presente enviado a mi señor Esaú, y he aquí que él tambien viene detras de nosotros”.

(20) Y mandó también al segundo, al tercero y a todos los que marchaban tras los rebaños para que dijeran lo mismo que el primero ante Esaú.

(21) Y diréis también: “He aquí él también viene detrás de nosotros”. Porque dijo Jacob para sí: “Aplacaré su ira con el presente que va delante de mí y sólo después, veré su rostro. Quizá entonces me acepte”.

(22) Y pasó el presente delante de él y se alejó esa noche en el campamento.

(23) Todaví de noche, se levantó y tomó a sus dos mujeres, a sus dos siervas y a sus once hijos y les hizo cruzar el vado de Jacob.

(24) Además de ellos, Jacob  hizo cruzar todo lo que poseía.

(25) Y Jacob se quedó sólo, y lucho un varón con él hasta el amanecer.

(26) Y cuando el hombre vio que no podía vencerlo, le presionó en el sitio del ancaje de su muslo en su lucha contra él y se descoyuntó el muslo.

(27) Y dijo: “Suéltame porque llegó el alba”. Jacob le contestó: “No te despediré si no me bendices”.

(28) Entonces le preguntó : “¿Cómo te llamas?”. Y respondió él: “Jacob”.

(29) Y le dijo: “Tu nombre ya no será Jacob sino Israel porque has luchado con el angél de Dios y también con hombres y has prevalecido”.

(30) Y le preguntó Jacob: “Dime, por favor Tu Nombre”. Y el respondió: “¿Por qué preguntas por Mi Nombre?”. Y lo bendijo allí.

(31) Y Jacob llamó a ese lugar peine porque dijo: “He visto al ángel De Dios cara a cara y fue salvada mi alma”. (32) Ya brillaba el sol cuando salio de Peniel y cojeaba a causa de su muslo.

(32) Por esto, hasta el día de hoy, no comen los hijos de Israel el tendón que se contrajo, el cual está en el encaje del mismo, porque él había tocado en el encaje del muslo de Jacob, en el tendón que se contrajo.

33(1) Y Jacob alzo los ojos y vió que venía Esa con cuatrocientos hombres. Repartió entonces los niños entre Lea y Raquel y las dos siervas.

(2) Puso primero a las siervas y a sus niños, a Lea y sus niños detrás, y a Raquel y José en último lugar.

(3) Y él pasó delante de ellos y se inclino a la tierra siete veces mientras se acercaba a su hermano.

(4) Esaú corrió a su encuentro, lo abrazó, se echó sobre su cuello y lo besó mientras lloraban.

(5) Alzó los ojos y vio a las mujeres y a los niños y preguntó: “¿Quiénes son éstos para ti?”. Y Jacob respondió: “Son los niños con que Dios ha hecho merced a tu siervo”.

(6) Entonces se aproximaron las siervas con los niños y se posternaron.

(7) Y se acercó tambien Lea, sus niños y sea arrodillaron, y después se acercaron José y Raquel y también se posternaron.

(8) y dijo esa: “¿ Qué significa todo este campamento que se me ha presentado?”. Y contestó: “Para hallar gracia a los ojos de. mi señor”.

(9) Y dijo Esaú: “Yo ya tengo mucho, hermano mío. Guarda para ti lo que es tuyo”.

(10) E insistió Jacob: “Si he hallado gracia ante tus ojos, te ruego que aceptes el presente de mis manos por cuanto he visto tu rostro como si hubiera visto el rostro de un ángel  y tú te cpmplaciste en mí.

(11) Hazme el favor de aceptar esta bendición que te he traído”. Insistió hasta que Esaú aceptó.

(12) Y agregó: “Pongámonos en marcha y yo iré contigo”.

(13) Y añadió: “Mi señor sabe que los niños son tiernos y que los ovinos y vacunos con cría estan conmigo. si se los apresura un sólo día, morirán todas las ovejas.

(14) Que mi señor pase pues delante de su siervo y yo lo seguiré lentamente, conforme al paso del ganado y de su siervo y yo seguiré lentamente, conforme al paso del ganado y de los niños hasta que alcance a mi señor en Seis”.

(15) Y respondió Esaú: Permíteme entonces que una parte de la gente que viene conmigo vaya contigo”. Mas dijo Jacob: “¿Para qué eso? ¡Que halle yo gracia a los ojos de mi señor!”.

(16) De tal modo, Esaú retornó ese día por su camino a Seir,

(17) y Jacob marchó a Sucot y construyó para sí una casa: hizo cabañas paras su ganado, por lo cual llamó al lugar Sucot.

(18) Y llegó Jacob en paz a la ciudad de Siquem que está en la tierra de Canaán cuando regresó de Padan-aram. Acampó frente a la ciudad.

(19) Y adquirió la parte del campo donde acampó a los hijos de Hamor, padre de Siquem por cien monedas.

(20) Y erigió allí un altar y lo llamó Dios es el Dios de Israel (El-Elohé- Israel).

34(1) Dina, la hija de Lea había dado a luz a Jacob, salió para ver a las hijas de aquella tierra.

(2) Y Siquem, hijo de heveo Hamor, gobernante de esa tierra, la vio y la tomó; yació con ella y la deshonró.

(3) Y su alma se apegó a Dina, hija de Jacob; amó a la joven y le habló cariñosamente.

(4) Y Siquem habló con su padre Hamor y le dijo: “Tómame a esta joven por mujer”.

(5) Y se enteró jacob que Siquem había mancillado a Dina su hija. Sus hijos estaban con su ganado en el campo y jacob permaneció en silencio hasta que regresaron.

(6) Y Hamor, padre de Siquem vino a Jacob para hablarle.

(7) y los hijos de Jacob vinieron del campo cuando lo supieron; estaban encolerizados, porque Siquem había cometido una ofensa contra Israel al violar a la hija de Jacob, cosa que no se debía hacer.

(8) Pero Hamor habló con ellos y les dijo: “El alma de mi hijo Siquem se complace en vuestra hija. Os ruego que la deis a él por mujer.

(9) Emparentad con nosotros: nos daréis a vuestras hijas y vosotros tomaréis las nuestras.

(10) Y vosotros viviréis con vosotros y la tierra estará a vuestra disposición. Podréis ir en ella donde os plazca y adquirir las posesiones que queráis en ella”.

(11) y Siquem dijo al padre y a los hermanos de ella. “Que halle gracia ante vuestros ojos y les daré lo que me pidáis.

(12) Cargad sobre mí la dote que queráis, que daré cuanto me digáis pero dadme a ña muchacha por mujer”.

(13) Y los hijos de Jacob respondieron a Siquem y a su padre Hamor engañosamente por cuanto Dina había sido mancillada:

(14) “No podemos dar nuestra hermana a varón que tenga prepucio porque es afrenta para nosotros.

(15) Sólo consentiremos si fuerais como nosotros, ósea que entre vosotros se circuncide todo varón.

(16) Entonces sí os daremos nuestras hijas y nosotros tomaremos las vuestras, residiremos con vosotros y seremos un sólo pueblo.

(17) Pero si no nos escucháis para serc circuncidados, nos llevaremos a nuestra hija y no nos escucháis para ser circuncisos, nos llevaremos a nuestra hija y nos iremos”.

(18) Y tales palabras fueron buenas a los ojos de Hamor y a los ojos de Siquem, hijo de Hamor.

(19) Y el joven no demoró en hacerse aquello porque se deleitaba en la hija de Jacob y él era el más honorable de la familia de su padre.

(20) Y amor y siguen su hijo volvieron al portal de la ciudad y anunciaron a los varones de ella.

(21) “Estos varones son pacíficos con nosotros y residirán en el país, negociarán con él porque la tierra es amplia. a sus hijas tomaremos por mujeres y a ellos les daremos las nuestras.

(22) Con una sola condición ellos consentirán residir entre nosotros paras er un sólo pueblo: que  entre nosotros sea circuncidado todo varón, como lo están ellos.

(23) Sus ganados, sus bienes y todas sus bestias serán nuestros. Sólo debemos hacer lo que pidén y habitarán con nosotros”.

(24) Y todos los que salían por el portal de la ciudad prestaron atención a Hamor y a su hijo Siquem; todo varón que salía por el portal de la ciudad fue circuncidado.

(25) Pero sucedió al tercer día, cuando todavía estaban con dolores, que dos de los hijos de Jacob, Simón y Leví, hermanos de Dina, tomaron sus respectivas espadas y entraron en la ciudad confinada y mataron a todos los  varones.

(26) También a Hamor y a su hijo Siquem los mataron a filo de espada; sacaron a Dina de la casa de Siquem y se fueron.

(27) Luego la ciudad fue saqueada por los hijos de Jacob porque su hermana había sido mancillada.

(28) Se llevaron sus rebaños, sus vacas, sus asnos y los demás bienes que había.

(29) Y además de los bienes, se llevaron en cautiverio a los niños y a las mujeres. todo fuer obado de las casas.

(30) Pero jacob les dijo a Simón y a Leví: “Me habéis hecho aborrecible ante los habitantes de esta tierra, los cancaneos y los pereceos. teniendo yo poca gente, se juntarán contí y seré destruido junto con mi familia”.

(31) Pero ellos les respondieron: “¿Es que puede tolerarse que nuestra hermana sea tratada como una ramera?”.

Preparativos de Jacob para su encuentro con Esaú, su hermano:

  • Regalos
  • Oración 
  • Guerra

 Regalos de Jacob para Esaú:

32(4) Y Jacob envió mensajeros delante de Esaú, su hermano, a la tierra de Seir, al campo de Edom.

(5) Y les encomendo que le dijeran: “Así dijo tu siervo Jacob: Con Labán he estado, permaneciendo allí hasta ahora,

(6) adquirí bueyes, asnos, rebaños de ovejas, siervos y siervas y he enviado a avisar a mi señor, para hallar gacia a sus ojos”.

Jacob se preparó para la guerra.

(8) Entonces temió mucho Jacob y dividió a la gente que le acompañaba y también las ovejas, los vacunos y los camellos, en dos campamentos.

(9) y Dijo: “Si viniera Esaú a un campamento y lo atacara, el campamento restante podría huir”.

Jacob oró a D-s

(10) Y Jacob rezó: “Oh Dios de mi padre Abraham y de mi padre Isaac, oh Eterno, que me dijiste que tornaría a mi tierra y a mi familia porque serías conmigo,

(11) indigno soy de todas las benevolencias y de la lealtad que demostraste para con Tu siervo, pues con mi báculo pasé el Jordán y ahora me repartiré en dos campamentos.

(12) Sálvame ahora de manos de mi hermano, de Esaú (…)

Jacob recibe el nombre de Israel

25) Y Jacob se quedó sólo, y lucho un varón con él hasta el amanecer.

(26) Y cuando el hombre vio que no podía vencerlo, le presionó en el sitio del ancaje de su muslo en su lucha contra él y se descoyuntó el muslo.

(27) Y dijo: “Suéltame porque llegó el alba”. Jacob le contestó: “No te despediré si no me bendices”.

(28) Entonces le preguntó : “¿Cómo te llamas?”. Y respondió él: “Jacob”.

(29) Y le dijo: “Tu nombre ya no será Jacob sino Israel porque has luchado con el angél De Dios y también con hombres y has prevalecido”.

(30) Y le preguntó Jacob: “Dime, por favor Tu Nombre”. Y el respondió: “¿Por qué preguntas por Mi Nombre?”. Y lo bendijo allí.

Cuando decimos D-s de Jacob y cuando decimos D-s de Israel:

Isaías 44(1) Y ahora oye, oh Jacob, siervo mío, e Israel a quien he escogido.

Cuando decimos D-s de Jacob, decimos el D-s de Tu siervo Jacob.

Éxodo 4(22) mas tú le diras al faraón: Así dijo el Eterno: mi hijo primogénito es Israel.

Cuando decimos D-s de Israel, decimos el D-s de tu hijo Israel

Esaú, que significa Edom(Roma)

33(1) Y Jacob alzo los ojos y vió que venía Esaú con cuatrocientos hombres. Repartió entonces los niños entre Lea y Raquel y las dos siervas.

Dios de Israel (El-Elohé- Israel)

(17) y Jacob marchó a Sucot y construyó para sí una casa: hizo cabañas paras su ganado, por lo cual llamó al lugar Sucot.

(18) Y llegó Jacob en paz a la ciudad de Siquem que está en la tierra de Canaán cuando regresó de Padan-aram. Acampó frente a la ciudad.

(19) Y adquirió la parte del campo donde acampó a los hijos de Hamor, padre de Siquem por cien monedas.

(20) Y erigió allí un altar y lo llamó Dios es el Dios de Israel (El-Elohé- Israel).

Dina, la única hija de Jacob

34(1) Dina, la hija de Lea había dado a luz a Jacob, salió para ver a las hijas de aquella tierra.

(2) Y Siquem, hijo de heveo Hamor, gobernante de esa tierra, la vio y la tomó; yació con ella y la deshonró.

Dinah: The Woman Who Made a Difference

Cuando Dinah abandonó el campamento de su familia para encontrarse con las mujeres locales, fue secuestrada y violada por Shechem (un príncipe con el mismo nombre que la ciudad). La Torá describe los calculados pasos de Siquem: la vio, la secuestró, se acostó con ella y la afligió. ¿Cuál es la diferencia entre “acostarse con ella” y “afligirla”? Rashi cita el Midrash y explica que abusó de ella tanto de una manera convencional (“mentirosa”) como de una manera poco convencional (“aflicción”). Pero tal vez la Torá también describe el abuso físico y emocional que Dinah experimentó con Shechem.

Cualquier mujer que haya experimentado abuso sexual entiende la profundidad de la aflicción desatada de un simple acto de violación. Rompe el tejido mismo de nuestra dignidad femenina y requiere mucha curación concentrada para restaurar nuestro sentido de autoestima. Dinah, una princesa en la casa de Jacob, fue violada y afligida(…)

Mi opinión:

Respecto a la oración de Jacob y la agresión sexual que sufrió Dina, la única hija de Jacob.

Génesis 32(10-12)

10) Y Jacob rezó: “Oh Dios de mi padre Abraham y de mi padre Isaac, oh Eterno, que me dijiste que tornaría a mi tierra y a mi familia porque serías conmigo,

(11) indigno soy de todas las benevolencias y de la lealtad que demostraste para con Tu siervo, pues con mi báculo pasé el Jordán y ahora me repartiré en dos campamentos.

(12) Sálvame ahora de manos de mi hermano, de Esaú (…)

¿En este tiempo, acaso  podriamos llamar  al “otro campamento”,  al resto de Israel esparcida entre las naciones? El “otro campamento”,  ese que está en manos de Esaú (Roma), atrapado en la idolatría. La Israel, que se pregunta: ¿ porqué estoy frente a estos ídolo y a la vez mi corazón late tan fuerte cuando escucho de Israel, Jerusalem, sus alabanzas  a D-s?

¿Acaso estas almas no clamaran al Eterno, “Sálvame de las manos de Esaú!? Me prometiste que un día retornaría!  Líberame de la idolatría!

¿Quién los ayudara?

¿Dónde irán?

¿Quién los rescatará?

Ezequiel 34(6) Mis ovejas erraron por todas las montañas y sobre cada colina; sí, sobre toda la faz de la tierra se dispersaron Mis ovejas y no hubo quien las buscara. (7) Por lo tanto, oh pastores, escuchad la palabra del Eterno: (8) Por mi vida, dice el Eterno, que Mis ovejas por haber sido presas de todas las vestias del campo, por no tener pastor y porque Mis pastores no buscaron Mis ovejas sino que se apacentaron así mismos y no las alimentaron(…)

(17) Y en cuanto  a ti oh rebaño Mío, así dice el Eterno: He aquí que juzgo entre ganado y ganado, entre carneros y machos cabríos. (18) ¿Os parece acaso poca cosa el que hayáis alimentado con buenos pastos para que pisoteéis la hierba que quedó, ni os basta que bebáis aguas claras para que enturbiéis las sobras con nuestros pies? (19) Y en cuanto a Mis ovejas, comen lo que pisoteasteis y beben lo que enturbiasteis con vuestros pies(…)

(20) Por consiguiente, así les dice Dios el Eterno: he aquí que Yo mismo juzgaré entre el ganado gordo y el ganado flaco.

(21) Porque empujáis con el flanco y las espaldas y acometéis a todos los animales flacos con vuestros cuernos,

(22) por tanto Yo salvaré a Mi rebaño, no serán más un apresa y juzgaré entre ovejas. (23) Pondré un pastor sobre ellas que las apacentará: Mi siervo David las apacentarás y será su pastor. (24) Y Yo el Eterno seré Su Dios y Mi siervo David se volverá príncipe entre ellas. Yo el Eterno lo he dicho(…)

¿Acaso este mensaje no es para  los que son llamados por el Nombre de Israel y que salieron de la fuente de Judá, los que se consideran de la ciudad santa?

¿Acaso este mensaje no es para el “otro campamento”, Israel esparcido entre las naciones?

Dina, la única hija de Jacob

34(1) Dina, la hija de Lea había dado a luz a Jacob, salió para ver a las hijas de aquella tierra.

(2) Y Siquem, hijo de heveo Hamor, gobernante de esa tierra, la violó y la tomó; yació con ella y la deshonró.

Acaso en este tiempo más “civilizados”, nosotros mantenemos el mismo patron de conducta ante un caso de violación?

Los que ante el conocimiento de la agresión y/o violación de una persona  permanecemos  indiferentes, callamos  y los que decidimos hacer justicia con nuestras manos. Como lo hicieron  los hermanos de Dina, al no ver  justicia para su hermana, decidieron toma la justicia con sus manos.

¿No es acaso hacer Justicia  tener Misericordia, Amor para con nosotros y para con nuestro prójimo?

PROVERBIOS 21:21

El que va tras la justicia y la misericordia halla la vida, prosperidad y honra.

“El mundo es un lugar peligroso, no a causa de los que hacen el mal, sino a causa de aquellos que los miran y no hacen nada” – Albert Einstein

“Yo juré que jamás me quedaría callado cuando los seres humanos soportaran sufrimiento y humillación. Siempre tenemos que tomar partido. La neutralidad ayuda al opresor, jamás a la víctima. El silencio le da aliento al que atormenta, jamás al que sufre el tormento” – Elie Wiesel

FUENTES:

https://es.chabad.org

chaba/jewish/Luchando-con-los-ngeles

chabad.org/theJewishWoman/Dinah-The-Woman-Who-Made-a-Difference

Ezequiel 34

https://ritasibbick.com/2018/11/18/yechezkel-ezekiel-ezequiel-chapter-34/